| تبليغات | X |
 |
 |
|
| قلم گوياترين ابزاري است كه از جانب انسان سخن ميگويد |
|
امروز يادداشتهايم را مرور ميكردم. متني را ديدم كه تقريباً چهار سال پيش همين روزها كه انتخابات رياست جمهوري دورهي نهم برگزار ميشد، نوشته بودم. بخشي از آن را كه با اوضاع و احوال اين روزهاي كشور تناسب دارد ميآورم:
«آنها كه براي عروج بر سرير قدرت، لگدمال كردن شخصيت و آبروي هاشمي را نردبان ساختند و آنها كه عقدهها و كينهها و حسادتهاي تمام اين سالها را امروز يكجا آشكار كرده و در پي انتقام از امام هر چه نام و نشاني از امام دارد، ناجوانمردانه زشتترين تهمتها را به هاشمي نسبت ميدهند، بدانند كه دير يا زود مكافات عمل خود را بازپس ميدهند. هاشمي با تمام صداقت و مظلوميتش همچون يار مظلومش بهشتي در دلها و قلبهاي روشن و پاك، جاودانهي تاريخ خواهد ماند اما آنان كه با زير پا گذاشتن ابتداييترين اصول اخلاقي و انساني و ديني حرمت او را شكستند به حكم سنت لايتخلف الهي در غبار فراموشي تاريخ براي هميشه گم خواهند شد و لكهي ننگ قدرنشناسي و ناسپاسي نسبت به خدمتگزاران ملت و كشور براي هميشه بر دامن آنها خواهد ماند.»
امروز 22 خرداد 88 است. صداي خرد شدن استخوانهاي انسان حقيري كه گمان ميكرد ميتواند براي هميشه ملت و تاريخ را فريب دهد به گوش ميرسد. خوب گوش كنيد.
|
|
+ نوشته شده در
جمعه بیست و دوم خرداد 1388ساعت 19:45 توسط کورش هادیان |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو عناوین مطالب وبلاگ |
| درباره وبلاگ |
|
من و سينه و بينهايت درد !
من و قلم و بيكران واژه ! يا پايمال انبوه درد خواهم شد ! يا از واژه ها، افقي خواهم ساخت، روشن، فراروي فردا ! كورش هاديان، دانشجوي دكتراي تاريخ ايران |
| نوشته های پیشین |
|
مهر 1388 شهریور 1388 مرداد 1388 تیر 1388 خرداد 1388 بهمن 1387 دی 1387 مهر 1387 اسفند 1386 بهمن 1386 دی 1386 |
|
RSS
|