| تبليغات | X |
 |
 |
|
| قلم گوياترين ابزاري است كه از جانب انسان سخن ميگويد |
|
يكي از بزرگان جملهي زيبايي دارد، ميگويد: در سرزميني كه مردمش تاريخ ميخوانند، خردسالان همچون سالخوردگان ميانديشند. عكس اين جمله هم منطقاً ميتواند درست باشد، يعني در جامعهاي كه مردمش تاريخ نميخوانند برخي بزرگسالان همچون خردسالان رفتار ميكنند. آقاي دكتر! در تاريخ دور و دراز اين سرزمين كهنسال بسيار روي داده كه هياهو و جنجال و گردوخاكي به پاشده اما از پس آن، حقيقت خود را از وراي قيل و قال بهروشني نمايانده است. آقاي دكتر! آنها كه امروز پاي سخنراني يا اطراف شما جمع ميشوند و عليه هاشمي شعار ميدهند و فضاسازي ميكنند، از دو حال خارج نيستند. يا هاشمي را نميشناسند و يا ميشناسند. در حالت نخست اگر فرض كنيم هاشمي را با آن پيشينهي روشن و سوابق درخشان و آشكار نميشناسند، ميتوان گفت اصولاً اهل شناخت نيستند و به طريق اولي شما را نيز نميشناسند. در حالت دوم اگر فرض كنيم كه هاشمي را ميشناسند و با اين حال عليه او شعار ميدهند و به او اتهام ميزنند، داستان بهگونهي ديگري خواهد بود. آقاي دكتر! تاريخ، درسهاي عبرتآموز و شگفتانگيزي براي جويندگان و مشتاقان دارد بهشرط آنكه قيل و قال دنياي سياست فرصتي براي پرداختن به تاريخ گذاشته باشد. مطمئن باشيد آنها كه به هاشمي با آن شخصيت و پيشينه رحم نكنند بهيقين به احمدينژاد نيز رحم نخواهند كرد. آقاي دكتر! تاريخ زماني قضاوت خواهد كرد كه گردوخاكها فرونشسته باشد، نكند آن روز ديگر فرصتي براي جبران نباشد.
|
|
+ نوشته شده در
سه شنبه دوم تیر 1388ساعت 0:25 توسط کورش هادیان |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو عناوین مطالب وبلاگ |
| درباره وبلاگ |
|
من و سينه و بينهايت درد !
من و قلم و بيكران واژه ! يا پايمال انبوه درد خواهم شد ! يا از واژه ها، افقي خواهم ساخت، روشن، فراروي فردا ! كورش هاديان، دانشجوي دكتراي تاريخ ايران |
| نوشته های پیشین |
|
مهر 1388 شهریور 1388 مرداد 1388 تیر 1388 خرداد 1388 بهمن 1387 دی 1387 مهر 1387 اسفند 1386 بهمن 1386 دی 1386 |
|
RSS
|