| تبليغات | X |
 |
 |
|
| قلم گوياترين ابزاري است كه از جانب انسان سخن ميگويد |
|
بايد نوشت! وقتي بعثت با قلم آغاز ميشود و خدا به قلم سوگند ميخورد. وقتي به گفتهي اميرمؤمنان قلم گوياترين ابزاري است كه از جانب انسان سخن ميگويد. بايد نوشت! امروز هر واژهاي كه روي كاغذ ميآيد، فرياد بلندي است كه در تاريخ طنين ميافكند و ستارهي اميدي است كه در آسمان جان و دل من و تو ميدرخشد و خط اميدي است كه در چشمانداز فرداي اين سرزمين ترسيم ميشود. بايد نوشت! وقتي عالمان فرزانه و مصلحان روشنبين مجالي براي ابراز وجود و اظهارنظر نمييابند. وقتي سرمايههاي مادي و معنوي اين ملت و اين سرزمين، آسانتر از چيدن يك گل به تاراج ميرود. وقتي نعرههاي گوشخراش و دلآزار جاي ادب و اخلاق و منطق را ميگيرد. وقتي پرسشها بيپاسخ است و پاسخها بيمنطق و منطقها بيپايه. وقتي فاجعهي هنري، زيباترين مفاهيم ديني و اجتماعي و تاريخي را به ضعيفترين شكل عرضه ميكند. وقتي تاريخ و فرهنگ هشت سال مقاومت، در مسلخ اخراجيها قرباني ميشود. بايد نوشت! وقتي جز نوشتن راهي نمانده است. وقتي نوشتن حكم تنفس را دارد.
وقتي خدا يكتا اميد ماست، وقتي قلم تنها سلاح توست، بايد بريد از هر چه غير او؛ بايد نوشت از هرچه ميتوان نوشت. |
|
+ نوشته شده در
پنجشنبه یازدهم تیر 1388ساعت 8:57 توسط کورش هادیان |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو عناوین مطالب وبلاگ |
| درباره وبلاگ |
|
من و سينه و بينهايت درد !
من و قلم و بيكران واژه ! يا پايمال انبوه درد خواهم شد ! يا از واژه ها، افقي خواهم ساخت، روشن، فراروي فردا ! كورش هاديان، دانشجوي دكتراي تاريخ ايران |
| نوشته های پیشین |
|
مهر 1388 شهریور 1388 مرداد 1388 تیر 1388 خرداد 1388 بهمن 1387 دی 1387 مهر 1387 اسفند 1386 بهمن 1386 دی 1386 |
|
RSS
|