| تبليغات | X |
 |
 |
|
| قلم گوياترين ابزاري است كه از جانب انسان سخن ميگويد |
|
علي نيازي به تعريف و تمجيدها و مداحيهايي ندارد كه گاه به بهانهي عشق و احساس از دايرهي خرد و منطق و اخلاق بيرون ميرود. علي محتاج جشنها و چراغانيهايي كه گاه تهي از مايه و محتوا به اسراف و ريخت و پاش ميماند، نيست. علي نه غلام حلقه بهگوش ميخواهد و نه به قدارهبند نيازي دارد، آنگونه كه برخي نادانها پنداشتهاند. علي تشنهي انسان عاقل فهيم و انديشمند مقيد بااخلاق و مؤمني است كه نه ستم پذيرد و نه ستم روا دارد آنچنانكه خود بزرگي ستم را اينگونه روشن و تكاندهنده به تصوير كشيده است:
«سوگند به خدا اگر با بيخوابي شبانگاهي روي خارهاي شكنجهزاي سعدان تا بامداد بيدار بمانم و در زنجيرهايي كه مرا در خود بفشارد روي خاكها كشيده شوم براي من محبوبتر از آن است كه در آغاز ابديت با خدا و رسولش ديدار كنم در حالي كه به بعضي از بندگانش ستمي كرده باشم و يا چيزي از متاع دنيا غصب كرده باشم.» |
|
+ نوشته شده در
یکشنبه چهاردهم تیر 1388ساعت 0:1 توسط کورش هادیان |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو عناوین مطالب وبلاگ |
| درباره وبلاگ |
|
من و سينه و بينهايت درد !
من و قلم و بيكران واژه ! يا پايمال انبوه درد خواهم شد ! يا از واژه ها، افقي خواهم ساخت، روشن، فراروي فردا ! كورش هاديان، دانشجوي دكتراي تاريخ ايران |
| نوشته های پیشین |
|
مهر 1388 شهریور 1388 مرداد 1388 تیر 1388 خرداد 1388 بهمن 1387 دی 1387 مهر 1387 اسفند 1386 بهمن 1386 دی 1386 |
|
RSS
|